nog wat lieve foto's

Hij is zo lief he?

Soms blaft hij in zijn slaap..

... met de tralieafdrukken op je vacht..

uitstapje met de fiets

Met onze Karin van stichting hulphond waren we al naar de boerderijdieren geweest. Hartstikke leuk dus de dag erna dacht ik we gaan lekker nog wat beesten opzoeken. Ja even denken waar kunnen we nog meer naar toe? We hadden dus hertjes gehad, geiten, en kippen. Die kippen waren niets aan die kende hij nog van thuis!
Ik wist een paar hartstikke leuke ganzen te staan. Ze bewaken de boerderij en blazen iedereen van het erf. Django vond ze heel eng en bleef achter me zitten. Als hij het een beetje spannend vindt gaat hij zitten en alles rustig bekijken. Hij heeft gelijk: ze zijn best eng! In het weitje ernaast stond een paard. Die was beter, vooral op de arm durfde hij best even aan die grote neus te ruiken.

Zo grappig, hij is eigenlijk helemaal nergens echt heel bang voor.

naar de apotheek en de jumbo

Gisteren moest ik even naar de apotheek en de jumbo. Het was mijn eerste keer dat ik alleen met hem naar een winkel zou gaan. Best spannend omdat ik wel weet dat niet iedereen een hond in de winkel een goed idee vind. De apotheek was geen probleem, ik raakte al snel aan de praat met hele aardige dames, maar was daardoor wel mijn beurt bijna kwijt!
De jumbo was wel grappig omdat ik gelijk aangesproken werd eerst bij de service balie: of ik wel wist dat de hond niet mee mocht. Tja, een hulphond mocht wel, ik had het ook vantevoren aan de chef gevraagd. Django had ook zijn prachtige hulphond dekje om. Toch werd ik nog 2 keer erna aangesproken of ik wel wist dat de hond niet mee naar binnen mocht! Keer op keer laat je dan maar weer het dekje zien met stichting hulphond en dan mag het wel. Ik voelde me wel bijna een krimineel!

Iedereen vind het wel een prachtig doel: een hulphond opvoeden en iedereen zegt er dan in een adem bij: wat erg dat hij dan weer terug moet. We worden er een beetje moe van, hij is net bij ons en het doel is toch mooi en tuurljk huilen we dan als hij weer naar Herpen terug gaat maar als je ziet waarvoor je het doet is dat alles waard.
Django vond de winkel heel leuk. De kassa had van die leuke piepjes. Bij de winkel stond ook nog zo'n apparaat die rare geluiden maakt waar kinderen dan op kunnen zitten, heel spannend!
De winkelwagens waren iets minder, ze zijn zo groot en rijden zomaar langs je heen!

Later thuis zag ik dat het wel indruk had gemaakt. Hij lag in de bench lekker te slapen maar in zijn droom lag hij alles nog eens te beleven: hij blafte, zo grappig.

In de Fietskar

We zijn best dol op fietsen en onze jongste zoon leek het leuk om de fietsvierdaagse mee te gaan doen. Ja hoe neem je een hulphondje dan mee? Ach gewoon in een kar en als we geluk hebben past onze Babs er dan ook bij. De kar is geweldig alleen vond Babs het helemaal niets, dat wordt dus nog even oefenen. Django was helemaal niet onder de indruk, hij keek even wat rond bij de eerste proefrit en viel toen heerlijk in slaap. Rondom zitten raampjes dus kan je ook zien wat hij doet en hij kan lekker rondkijken.

de eerste dagen

Django is zo lief, echt een schaapje maar na een paar dagen is hij helemaal gewend en komt er onder het schattig wollig uiterlijk ook een kleine doerak tevoorschijn. Hij is al echt aan het oefenen voor hulphond want hij kan al schoenveters losmaken en afstandsbedieningen van de televisie pakken. Eigenlijk vindt hij stiekem onze schoenen veel leuker om op te eten! Hij sleept ze weg als je even niet kijkt en gaat dan op een afstandje naar je zitten kijken om vervolgens de schoen op te gaan eten!
Eerder waren we nog voorzichtig met Babs omdat ze zo graag (en nogal wild) wilde spelen met hem maar daar zijn we wel van teruggekomen. Hij is de aanstichter van het wilde spel. Zij speelt juist heel voorzichtig en bied hem haar buikje aan en billen waar hij dan vervolgens vol enthousiastme in bijt met van die vlijmscherpe tandjes. Ze kunnen ook heerlijk stoeien door de kamer maar die hebben we iets minder racebaan gemaakt: wat meubels in de weg en vooral wat kleden zodat er geen hondjes de bocht uit vliegen!

Django mee naar huis

Maandag 16 mei 2011

Op woensdag 11 mei was het zover: we hadden er lang naar uitgekeken maar nu mochten we dan toch onze pup ophalen bij stichting Hulphond. Wij mogen een jaar gaan zorgen voor Django, een prachtige labradoedel. Hij lijkt net een lammetje net als zijn broertjes en zusjes.
Het was even kijken in de auto wie hem mocht vasthouden want natuurlijk wilden we allemaal knuffelen. Hij vond de reis ook erg spannend maar gelukkig hoefden we niet zo ver. Hij werd bij thuiskomst enthousiast begroet door onze eigen hond Babs, een boerenfox-beagle. Ze vond hem gelijk al het einde.
Hij was diep onder de indruk van de hele verhuizing en heeft helemaal niet gezien dat er 's middags visite voor hem kwam; mijn schildervriendin met haar dochter. Zo braaf en zo lief, helemaal niet zo druk als onze Babs was.