Django is zo lief, echt een schaapje maar na een paar dagen is hij helemaal gewend en komt er onder het schattig wollig uiterlijk ook een kleine doerak tevoorschijn. Hij is al echt aan het oefenen voor hulphond want hij kan al schoenveters losmaken en afstandsbedieningen van de televisie pakken. Eigenlijk vindt hij stiekem onze schoenen veel leuker om op te eten! Hij sleept ze weg als je even niet kijkt en gaat dan op een afstandje naar je zitten kijken om vervolgens de schoen op te gaan eten!
Eerder waren we nog voorzichtig met Babs omdat ze zo graag (en nogal wild) wilde spelen met hem maar daar zijn we wel van teruggekomen. Hij is de aanstichter van het wilde spel. Zij speelt juist heel voorzichtig en bied hem haar buikje aan en billen waar hij dan vervolgens vol enthousiastme in bijt met van die vlijmscherpe tandjes. Ze kunnen ook heerlijk stoeien door de kamer maar die hebben we iets minder racebaan gemaakt: wat meubels in de weg en vooral wat kleden zodat er geen hondjes de bocht uit vliegen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten