We trekken nog steeds veel bekijks samen als we op pad zijn. Ik dacht eerst dat hij er niet zo'n last van had, hij gaat namelijk niet springen als mensen ons aanspreken. Het enige wat ik ineens merkte was dat hij naar handen gaat zoeken in de winkel of op straat. Mensen willen hem steeds aaien, zelfs als ik al gelijk zeg dat het niet mag.. ze doen het toch. Vaak achter mijn rug nog even en dan merk ik aan hem dat hij schrikt.(zou ik ook van schrikken; ineens een hand achter op mijn rug, als je het niet ziet)
Hij is ook heel mooi en erg aaibaar. Hij vindt het heerlijk als hij geaaid wordt.
Hij heeft een poos heel erg naar andere honden geblaft, daar zijn we heel hard mee aan de slag gegaan en nu gaat het meestal goed. Trekken doet hij nog wel af en toe. Ik ben blij dat hij nu mee uit gaat aan de riem om mijn middel, dan loopt hij veel mooier mee, net een echte hulphond!
Zo liggen ze samen graag te slapen
Het zware leven van een hulphond in opleiding!
Bij de poli van het ziekenhuis, en bij de tandarts..
Echt een prima hond, overal aan gewend, laat zich niet gekmaken.
ja dat mensen ze willen aaien merk ik ook dat is soms zo irritant zeker als hij aan het werk is voor mij maar ja mensen zullen niet veranderen daarin om dat ze het zo schattig en lief vinden wat de honden doen maar ja dat kan ook zonder tegen ze te praten of te aaien op een afstand hahaah
BeantwoordenVerwijderenHet aaien blijft een probleem. ik doe tegenwoordig het zelfde als ik een rot humeur heb. zodra iemand Djessy dan aait, aai ik hun ook zomaar uit het niets :) moet je de reacties dan eens zien en horen. heeeeeerlijkk.
BeantwoordenVerwijderen